Segesta była stolicą i ośrodkiem administracyjnym Elymów, którzy przybyli na Sycylię ok. 1100 r. p.n.e. i osiedlili się w północno-zachodniej części wyspy. Z samego miasta, położonego na wzgórzu Monte Barbaro, na wysokości ok. 400 m n.p.m., w odległości ok. 10 km od Alcamo i Castellamare del Golfo , zachowało się dziś niewiele: ruiny teatru , resztki fortyfikacji. Główną atrakcją turystyczną dzisiejszej Segesty jest dobrze zachowana (choć najwyraźniej nieukończona) wielka dorycka świątynia , położona na nieco niższym wzgórzu, naprzeciwko Monte Barbaro. Dojazd autostradą A29 DIR (Diramazione Trapani-Alcamo) (E933), zjazd Segesta - i dalej drogą SP57 za znakami do niewielkiego parkingu w pobliżu świątyni .

Nie ma pewności co do pochodzenia Elymów. Według większości źródeł najprawdopodobniej przybyli z Anatolii przez północną Afrykę (Grecy uważali ich za uciekinierów z Troi), wymieszali się z zamieszkującymi środkową Sycylię Sykanami i następnie ulegli częściowo wpływom kultury greckiej - o czym świadczy choćby fakt rozpoczęcia budowy doryckiej świątyni w zasadniczo nie-greckim mieście.

Od początku istnienia Segesta, walcząc o niezależność polityczną, była w konflikcie z jednej strony z Selinuntem, z drugiej strony z Syrakuzami, wchodząc w różne koalicje i uczestnicząc w kolejnych wojnach. Przypuszcza się, że właśnie z powodu wojen świątynia w Segeście nigdy nie została ukończona. W połowie III w. p.n.e. miasto przeszło pod władzę Rzymian, którzy, z uwagi na rzekomo analogiczne, trojańskie pochodzenie, mimo długiej tradycji pozostawania przez Segestę w koalicji z Kartaginą, potraktowali Elymów z szacunkiem i życzliwością, nadając Segeście status wolnego miasta i zwalniając jego mieszkańców z podatków.

W V w. Segesta została zniszczona przez Wandali - i nigdy nie wróciła do dawnej świetności. Pozostała niewielka osada, poźniej zasiedlona przez pewien czas, jeszcze podczas panowania Normanów, przez Arabów (w pobliżu normańskiego zamku zaleziono m.in. pozostałości meczetu z XII w.). W drugiej połowie XIII w. miasto prawdopodobnie przestało istnieć, całkowicie opuszczone przez mieszkańców.


Świątynia, stojąca dziś na odludziu, powstała w ostatnich 30 latach V w. p.n.e., na szczycie wzgórza (niższego o ok. 100 m od Monte Barbaro), na zachód od miasta. Na niewielkim, trzystopniowym podwyższeniu stoi łącznie 36 kolumn, 6 na każdym z krótszych boków (nieco ponad 23 m), po 12 wewnętrznych kolumn na każdym z dłuższych boków (57,5 m). Uważa się, że budowa świątyni nie była nigdy ukończona (zwraca się np. uwagę na to, że kolumny nie są rowkowane, jak powinny być w doryckiej świątyni, oraz że nie zostały usunięte elementy służące do budowy, ale później, po zakończeniu budowy, zwykle usuwane).




Widok spod świątyni w kierunku Monte Barbaro, gdzie zachowały się ślady zabudowy miejskiej starożytnej Segesty, resztki fortyfikacji i ruiny pochodzącego z połowy III w. p.n.e. teatru, częściowo wbudowanego w zbocze Monte Barbaro. Z teatru, mogącego pomieścić na widowni ponad 3000 osób, rozciąga się daleki widok w kierunku Castellamare del Golfo.

• 20 kwietnia 1787 roku odwiedził Segestę Goethe w ramach swej wielkiej włoskiej wyprawy - Grand Tour - w latach 1786-1788.

• Najwięcej informacji można znaleźć na angieskiej i włoskich stronach Wikipedii: ➤ it.wikipedia.org/wiki/Segesta, ➤ it.wikipedia.org/wiki/Tempio_di_Segesta i ➤ it.wikipedia.org/wiki/Teatro_di_Segesta oraz ➤ en.wikipedia.org/wiki/Segesta. Zob. też ➤ www.bestofsicily.com/segesta.htm.