Uwaga. Stosujemy pliki cookies. Więcej informacji.

Siena
Włochy, Toskania (➤ mapka)(➤ mapka)
Siena is a city (with about 60,000 inhabitants) in Tuscany, Italy. It is the capital of the province of Siena. In the twelfth and thirteenth centuries it was a regional political and military power, successfully competing with Florence. Today Siena, famous for its medieval cityscape and architecture, as well as for the Palio (a horse race held twice a year), is one of the most visited tourist attractions in Tuscany.


Otoczone średniowiecznymi murami, położone na wzgórzach miasto w środkowej Toskanii, w XII i XIII wieku jedno z największych (ok. 100 tys. mieszkańców - dziś ok. 60 tys.) i najważniejszych w Europie, przez pewien czas skutecznie (również militarnie) konkurujące z Florencją (➤ mapka)(➤ mapka). Dziś chętnie odwiedzane przez turystów zainteresowanych zabytkami architektury i zachowanymi w mieście dziełami sztuki, ale bodaj najbardziej znane jako scena rozgrywanego dwa razy w roku tradycyjnego wyścigu konnego, zwanego "Palio", uchodzącego za wielką atrakcję turystyczną.

SIENA
katedra i dzwonnica
fot. BP
Początki osadnictwa w regionie sięgają czasów etruskich. Siena jako miasto rzymskie została założona za panowania cesarza Augusta, a pierwsze wzmianki o niej są datowane na 70 rok n.e. Za czasów rzymskich i we wczesnym Średniowieczu Siena nie miała jednak większego znaczenia; później, pod panowaniem Longobardów i zwłaszcza Franków, gdy znalazła się w pobliżu ważnych szlaków handlowych i na drodze pielgrzymek, zaczęła się rozwijać. Rozkwit miasta nastąpił w XII i XIII wieku. Wówczas, dzięki dogodnemu położeniu, rozwojowi przemysłu włókienniczego, a także w wyniku uniezależnienia się od władzy biskupiej, Siena stała się jedną z najbogatszych republik miejskich i centrum finansowym ówczesnej Europy.

SIENA
katedra, detale fasady
fot. AL
W sporze między gwelfami a gibelinami Siena opowiedziała się po stronie cesarskiej i przez pewien czas, również pod względem militarnym, dorównywała Florencji, stojącej po stronie papieża; największym i najsławniejszym triumfem Sieny nad Florencją była bitwa pod Montaperti w 1260 roku, gdy siły gibelinów pod wodzą Manfreda, syna Fryderyka II, rozgromiły wojska florentyńczyków. Od tego czasu, mimo stałego konfliktu z Florencją i walk nie zawsze kończących się sukcesem, Siena była przez blisko 100 lat jedną z największych potęg politycznych i wojskowych w regionie.

Stopniowy upadek zaczął się w połowie XIV wieku, gdy epidemia dżumy w roku 1348 zabiła, jak podają niektóre źródła, dwie trzecie lub nawet trz czwarte mieszkańców miasta, a później nieudane operacje finansowe i porażki militarne zapoczątkowały kryzys gospodarczy i utratę wpływów politycznych, mimo iż jeszcze przez dwa stulecia Siena zachowywała niezależność. W połowie XVI wieku Siena została zdobyta przez hiszpańskie wojska Karola V wspierane przez Medyceuszów i w wyniku układów między Hiszpanami a Florencją oddana księciu Cosimo I de Medici, który przyłączył Sienę do Wielkiego Księstwa Toskanii, w ramach którego miasto pozostało aż do czasu zjednoczenia Włoch w XIX wieku.

Do najważniejszych atrakcji turystycznych w Sienie należą m.in.: plac katedralny (Piazza del Duomo ) z romańsko-gotycką katedrą (Cattedrale di Santa Maria Assunta, Duomo di Siena ) oraz ogromny Piazza del Campo, uchodzący za jeden z najpiękniejszych średniowiecznych placów we Włoszech. Jeśli ma się trochę więcej czasu, warto zajrzeć do kościoła San Domenico (zob. niżej) i Casa Santa Caterina , a także do Pinacoteca Nazionale (Via San Pietro 29, niedaleko Piazza del Campo) - galerii malarstwa szkoły sieneńskiej, mieszczącej się w pałacu (Palazzo Buonsignori) z XIV wieku.
Stojąca na Piazza del Duomo katedra w Sienie, Cattedrale di Santa Maria Assunt , budowana od XII do XIV wieku, z dzwonnicą z początków XIV wieku, uchodzi za jeden z najpiękniejszych kościołów i za jeden z najlepszych przykładów romańsko-gotyckiej architektury we Włoszech. Turysta powinien jednak mieć na uwadze, że to, co widzi jako katedrę stojąc na Piazza del Duomo, to zaledwie początek tego, co sieneńczycy planowali zbudować.

Początek budowy Duomo w Sienie, na miejscu wcześniej istniejącej budowli, datuje się na pierwszą połowę XII wieku, ukończenie pierwszego etapu - na drugą połowę XIII wieku. Później jednak, prawdopodobnie w 1339 roku, po rozważeniu różnych projektów przyjeto plan rozbudowy świątyni w taki sposób, że istniejąca nawa miała stać się transpetem znacznie większej "nowej katedry" - i stosownie do tego planu rozpoczęto budowę nawy głównej (o wymiarach 50 m x 30 m) oraz skrzydeł, prostopadle do "starej katedry". Epidemia dżumy z 1348 roku zatrzymała jednak prace, których nigdy potem już nie podjęto. Zostały ściany zewnętrzne, w tym ściana, która miała stać się nową fasadą (stanowiąca dziś dostępny dla publiczności punkt widokowy), a jedna z naw bocznych została przykryta dachem i przekształcona w Museo dell'Opera del Duomo (lub Museo dell'Opera Metropolitana ), w którym można podziwiać m. in. oryginały oryginały rzeźb zdobiących fasadę katedry, a także słynny obraz szkoły sieneńskiej, Maestà Duccia z początku XIV wieku.

SIENA
fasada katedry
fot. AL
Fasada świątyni była budowana w dwóch etapach. Dolna część z trzema portalami, zaprojektowana przez Giovanniego Pisana, powstała w końcu XIII wieku. W drugim etapie, mniej więcej sto lat poźniej, zbudowano górną część fasady, według projektu Giovanniego di Cecco zainspirowanego katedrą w Orvieto.

Zdecydowanie warte zwiedzenia jest wnętrze, z charakterystycznymi rzucającymi się w oczy filarami i kolumnami w czarno-białe paski. Warto zwrócić uwagę na kopułę i latarnię pod kopułą (Bernini), podtrzymywaną prze lwy sławną gotycką ambonę z powstałymi w latach 1265-1268 płaskorzeźbami Nicola Pisana, a także na niezwykłą marmurową inkrustowaną posadzkę pokrywającą całą podłogę świątyni.

W kaplicy w lewym (północnym) transepcie można podziwiać pomnik z brązu św. Jana Chrzciciela autorstwa Donatella oraz freski Pinturicchia z początku XVI wieku. Z kolei w baptysterium, które w Sienie - inaczej niż w wielu innych miastach włoskich - nie jest osobnym budynkiem, lecz mieści się w podziemiach pod głównym ołtarzem (wejście z zewnątrz, schodami z tyłu katedry), warto zobaczyć sześciokątną chrzcielnicę z XV wieku z rzeźbami Donatella, Lorenza Ghibertiego i Jacopa della Quercia.

Warto także wejść do biblioteki - Libreria Piccolomini - zbudowanej w 1492 roku przez arcybiskupa Sieny, kardynała Francesca z rodu Piccolominich, późniejszego papieża Piusa III, jako repozytorium bezcennego zbioru ksiąg i rękopisów zebranych przez jego wuja, papieża Piusa II. Bibliotekę zdobią freski Pinturecchia z początków XVI wieku przedstawiające sceny z życia papieża Piusa II.
Piazza del Campo - to ogromny plac o niezwykłym kształcie muszli. Na planie zaznaczone są: Palazzo Comunale (Palazzo Pubblico ), dzwonnica Torre del Mangia , fontanna Fonte Gaia i Palazzo Piccolomino , jeden z najwspanialszych pałaców Sieny zbudowany w drugiej połowie XV wieku dla rodu Piccolominich, mieszczący dziś archiwum miejskie.